Het filmpje in het fototoestel is beschadigd

De komende tijd zullen wij ( team Lenderink) minder tijd kunnen steken in onze hobby,s.
Al een hele tijd merkte ik aan het rijgedrag van Ton dat er iets niet goed is. Ook zat hij regelmatig zijn bril te poetsen omdat die volgens hem beslagen was.
Wat de deur dichtdeed was het feit dat hij ontdekte dat hij zonder bril beter ziet dat met bril.

Om een lang verhaal kort te maken na onderzoek blijkt dat hij lijd aan CSC ( Centrale Sereuze Chorioretinopathie )

Wat is Centrale Sereuze Chorioretinopathie (CSCR)?

Het netvlies is een dunne laag weefsel die de binnenkant van het oog bekleedt; het is de ‘gevoelige laag’ van het oog. Het vangt licht op en zendt signalen naar de hersenen. Het netvlies is goed te vergelijken met een filmpje in een fototoestel. Het netvlies bestaat uit verschillende lagen; de diepste laag bestaat uit pigmentcellen (pigmente-pitheel). Nog dieper, maar niet meer tot het netvlies behorend, ligt het vaatvlies: een bloedrijke structuur.

En daar is het bij Ton mis. Er hebben zich bloedvaatjes gevormd die daar niet thuishoren en die zijn gaan lekken en daardoor heeft zich vocht opgehoopt.

Het probleem zit in beide ogen.
Gisteren is een eerste behandeldeling gedaan aan het linkeroog, volgende week is het rechteroog aan de beurt.

Hij krijgt in totaal drie injecties in elk oog daarna wordt er gekeken of het resultaat heeft.
Je snapt wel dat we er even druk mee zijn dus staat ons werk voor RTV Sternet even onder druk.

Tweeduizend negentien , mijn vijftiende blog jaar.

Ik blog dit jaar 15 jaar mede door jullie bezoekjes want als er niemand komt kijken is er niet veel aan he.
Dank voor je bezoek, reacties en/of likejes dat maakt het bloggen heel leuk.
Ik wens al mijn kijkers een heel fijn nieuw jaar in goede gezondheid,

Dans en Selamatan

Voor mij liep een dame in Burgers Bush die enthousiast met een heerlijk Indisch accent riep…
oh heerrrrrlijk even in Indië sonder te vliegen “.
En zo voelde het.
Vanwege de oogproblemen van Ton kunnen wij niet in het donker autorijden, voor mij was dat altijd al een probleem dus we waren heel blij dat Judith, Laure en Suze ook graag naar de pasar wilden.
Wij hebben genoten tijdens de paar uurtjes op de pasar Malam in Burgers Zoo. Natuurlijk hebben we heerlijk gegeten en genoten van de optredens. nou ja kijk zelf maar….

Een collage van bloemen die momenteel nog bloeien in onze tuin.

Op de sterfdag van mijn moeder plaats ik altijd een foto van een roodborstje . Vandaag voeg ik er ook een collage van bloemen aan toe.

Een collage van soorten die nog gewoon staan te bloeien en hoewel we al behoorlijk wat nachtvorsten hebben gehad vormen bepaalde soorten zelfs nog knoppen.

Rudbeckia , goudsbloem , muurbloem en gazania.s.

 

 

 

Het perfecte plaatje

Gisteren was de eerste uitzending van het nieuwe seizoen van  “ het perfecte plaatje”.
Een van de deelnemers, Make-Up artiest Mari van de Ven, was toevallig in Haaksbergen en toevallig maakten wij daar een korte reportage van.
Voor die reportage ging ik even bij Mari op de stoel en uitaard hebben we over het perfecte plaatje gesproken.
Mijn eerste vraag was “ heb je er iets van geleerd”.
Nou was zijn antwoord “ het is natuurlijk wel tv maken “ en dat is precies wat ik al dacht.
Verder denk ik dat Mari niet erg ver zal komen want hij vond het “ wel leuk “ om mee te doen.

Mens wat zou ik genieten als je zulke mogelijkheden krijgt aangereikt.

Uiteraard ging ik met Mari op de foto nadat bij mij gemetaforfoseerd had.
Mocht je de reportage willen zien klik dan  hier

Een vreselijk bedrijfsongeval

Gisteren was ik getuige van een vreselijk bedrijfsongeval.
Het speelde zich af bij Dynobend in Haaksbergen. Daar was iemand onder een 3000 kilo zwaar stuk metaal gekomen.
Een jonge man die daar ook aan het werk was drukte op de alarmknop en rende in zijn paniek in een ijzeren buis waardoor hij gespiest werd.

De brandweer was gelukkig snel ter plaatse.

 

Errug he…..

Gelukkig ging het hier om Brandweer wedstrijden.
Het slachtoffer, Jelmer, is 10 keer gespiest en dat klusje klaarde hij na ieder ongeval in goede gezondheid zelf.

 

 

 

Wij waren daar op een reportage te maken voor RTV Sternet de locale omroep van Haaksbergen.

een nieuwe camera.

Na lang en rijp beraad heb ik zaterdag mijn camera  ingeruild, inclusief een serie objectieven en twee oudere camera,s die al jaren lagen te verstoffen.
Nog 1 keer nergens over nadenken en gaan met die banaan.😁😁😁

Natuurlijk moest ik de camera meteen aan de tand voelen dus komt het goed uit dat onze kersverse “klein” hond LOLA weer een paar dagen bij ons was.
We zijn naar een bos gegaan en naar een afschermt hondenspeelveldje waar op dat moment geen andere honden waren zodat Lola even lekker haar gang kon gaan.

 

 

 

 

 

 

Die kuil lijkt wel stoer maar die heeft ze niet zelf gegraven hoor.🐕

 

 

 

Kerst in de kooi

Tweede kerstdag gingen we vooraf aan het, achteraf te uitgebreide, kerstdiner naar de schaapskooi aan de Schapendrift.
Er waren behalve schapen extra activieten zo kon je een kort ritje maken in een arrenslee die getrokken werd door een prachtige Fries.
Natuurlijk gingen Laure, Suze en Niene ook een ritje maken.

Het was hier een dolle boel de afgelopen week.

Wellicht is het mijn vaste bezoekers opgevallen dat ik al een tijdje niet elke dag een foto plaats. Dat heeft alles te maken met mijn gezondheid. Mijn vaste metgezel mevrouw Meniere heeft mij weer stevig in de greep.
Intussen probeer ik toch zoveel mogelijk werk te doen voor de plaatselijke omroep ook omdat mijn maatje Ton dat zo vreselijk leuk vindt.
Echter afgelopen week liep het helemaal spaak, tijdens een interview begon de wereld te draaien voor mijn ogen. Met de grootste moeite heb ik het afgemaakt en vraag me niet hoe ik de reportage online gekregen heb.
Vandaag voel ik me eindelijk weer een beetje beter en ben ik voor het eerst even samen met Ton naar de supermarkt geweest om nog wat laatste , waarschijnlijk overbodige , boodschappen te doen want ja, je zou toch eens iets te kort komen😁.
Hopelijk kan ik de scherven de komende tijd weer bijeenrapen .

Goastok

Een goastok (gaan-stok) is een traditionele Twentse wandelstok, die vaak te herkennen is aan de gedraaide vorm van het hout. Het hout krijgt zijn gedraaide vorm doordat er zich kamperfoelie om het hout gewikkeld heeft en het hout daarmee dicht geknepen heeft.

Goastokken worden niet veel meer gemaakt, maar wij hebben een mooi exemplaar in bezit.

De kunst is nu om hem te houden. Je moet verhipt uitkijken waar je hem neerzet als je even ergens gaat zitten.