ochtendlicht

Helaas ben ik geen vroege vogel daardoor mis ik heel veel prachtig licht. Deze foto heb ik gemaakt toen we vroeg op de dag hadden afgesproken om een reportage te filmen op een kerkhof in Haaksbergen.

En dan neem ik me altijd weer voor om toch vaker vroeg op te staan.

Weer bijzonder bezoek in de tuin

Terwijl wij de tweede oogst vijgen stonden te bewonderen zag ik opeens een beweging in mijn ooghoek. Dat kan niet missen….dit vliegt anders dan andere insecten.

En ja hoor , een kolibrivlinder. Pijlsnel naar binnen…verkeerde lens op de camera, snel wisselen en schieten.

De eerste keer dat ik een kolibrivlinder zag was in Oostenrijk.
Hier in Nederland heb ik deze soort nog niet eerder gezien maar het schijnt dat hij tegenwoordig vaker waargenomen wordt.

 

Na de koninginnepage is dit weer een opsteker. We hebben veel planten en bloemen gezaaid en geplant die door insecten bezocht worden en het werpt zijn vruchten af.

 

 

een nieuwe bestemming voor heel oude balken

Op de natuurbegraafplaats in Haaksbergen staat een kunstwerk gemaakt van oude eikenbalken .
De balken zijn afkomstig uit een boerderij die gesloopt moest worden i.v.m.de aanleg  van de N 18 en hebben hier een bijzondere bestemming gekregen.

De natuurbegraafplaats is eigendom van de destijds gevormde “Stichting Hervormde Begraafplaats” en bevindt zich op een bosachtig gedeelte, wat hier speciaal voor is bestemd, met natuurlijke begroeiing, zoals eiken, dennen, hulst en bijzondere grassen.

De graven liggen aan natuurlijke paden, en zijn voor onbepaalde tijd, ze worden niet geruimd. Zo hebben nabestaanden geen zorg over onderhoud en verlenging van grafrechten. De stichting Hervormde begraafplaats zorgt voor het beheer en onderhoud van de natuurbegraafplaats. In principe wordt dit gedeelte zoveel mogelijk met rust gelaten en mag de natuur zijn gang gaan.

 

Edelhert

In de loop der jaren heb ik honderden foto,s gemaakt op de hoge Veluwe. Dit jaar ben ik toch ook maar weer een dag naar de wildbaan gegaan hoewel het daar volledig uit de hand lijkt te lopen. Tussen de honderden Nederlandse kijkers staan  Duitsers, Denen,Polen, Tjechen en Belgen links en rechts van je . Het is volkomen maf.

Ik begrijp het wel, het is een machtig gezicht zo.n geweidrager die zijn plek als plaatshert opeist en ik begin ook weer enthousiast te fotograferen hoewel ik me voorgenomen had alleen nog een dekking en een gevecht vast te leggen.

Hopelijk kunnen we volgend jaar naar Denemarken voor de hertenbronst, daar schijnen de herten nog groter te zijn en mag je, in tegenstelling tot de Veluwe,  overal wandelen.

Dit jaar vanwege de droogte geen bloeiende heide.