Op pad met Jelmer. Schaafstro

Op pad met plantenkenner Jelmer zagen we grote groepen Schaafstro.

Schaafstro komt in ons land vrij zeldzaam voor. De holle, donkergroene stengels lijken op stro als het gedroogd wordt. De stengel is geribd en ruw. Door de ruwheid vroeger in gebruik als natuurlijke schuurspons. De kleine blaadjes zitten als manchet-achtige kransjes tegen de stengel aangedrukt. Kinderen noemen de plant ook wel ´lego-plant´: de stengel bestaat uit losse stukjes die als een torentje in elkaar passen.

Schaafstro is een varen, een sporenplant zonder bloemen van het geslacht paardenstaart.

 

Op pad met Jelmer 2

Dit blog is het vervolg op Op pad met Jelmer
Jelmer is een echte kenner op planten gebied, als je met hem het bos verkent wijst hij op soorten waarvan ik het bestaan niet eens kon vermoeden.
Neem nu eens de Eenbes.

De eenbes bloeit van eind april tot juni. De bloem heeft vier brede kelkbladen en vier smalle, groene bloemkroonbladen, acht puntige meeldraden en een stamper met vier stempels. De vrucht is een dikke blauwzwarte bes.Ook heb ik nooit kunnen vermoeden dat er zoveel verschillende grassen bestaan,

Dit is boszegge.
We zagen  enorme plukken grote muur. Ik weet nog uit mijn kindertijd dat ons konijn daar dol op was.
Ik heb de macrolens op het beeldschone bloempje gericht.

Op pad met Jelmer



Het zat al een tijdje in de pen en vandaag was het zover, Jelmer nam mij mee naar een drietal plekken in Duitsland (niet ver van Haaksbergen ) waar nog prachtige wilde planten voorkomen.
We waren o.a.in een bos dat al driehonderd jaar in eigendom is van dezelfde familie die er veel aan gelegen is de natuur te behouden.
Niet dat daar geen schade is want gif dat op de nabij gelegen landerijen gespoten wordt bereik uiteindelijk ook het bos maar er zijn soorten te vinden die je in Nederland vrijwel niet of helemaal niet meer ziet.

Als eerste stuiten we op een veld gele lamium. ( dovenetel)

Vervolgens liepen we op een pad waar Salomonszegel bloeide.

Wordt vervolg.

Vergeet de romantiek

 

Woensdagmorgen ben ik weer even gaan kijken of de flamingo’s er nog zijn. En ja, er staan er nu minder maar ze zijn er nog.

Je zou er bijna een romantisch gevoel bij krijgen….de flamingo,s zo mooi roze in het ochtendlicht.

Maar ondertussen hebben Pa en Ma gans de grootse moeite om het vege lijfje van hun kroost  te redden.

Bekvechtende flamingo.s

In Zwilbrock net over de grens zo.n tien kilometer vanaf het Haaksberger veen broeden de flamingo,s al jaren. Het fotograferen is daar altijd heel lastig vanwege de grote afstand. Ze broeden op een eiland en komen zelden dichtbij .

Dat ze nu weer even in het veen staan is dus een echt buitenkansje.

een groenling die op chique gaat

In onze tuin hangt al weken een mandje met vacht van alpaca’s.
Wij dachten dat de vogels er dol op zouden zijn echter de mezen geven de voorkeur aan honden- of paardenhaar.
Maar nu blijkt dat de groenlingen een wat chiquere smaak hebben.

De tweede foto heeft wel iets van een knevel. 

 

Een raar geval

Gisteren ging ik het vogelvoer in de tuin aanvullen waarbij ik bijna tegen deze groenling aan liep.
Hij bleef stokstijf zitten, ik kreeg ruim tijd om de camera van binnen te halen en te fotograferen.

Overigens knokken de groenling mannen elkaar bijna de tent uit, het is onmiskenbaar voorjaar.