de Heidesnikker is terug in Twente

Wie nu in “ het Lankheet “ gaat fietsen en/of wandelen ziet dat de heidekoetjes hun werkzaamheden hebben opgepakt.
Tot eergisteren stonden ze nog op een afgeschermd stuk weiland maar nu zijn ze aan het werk gegaan namelijk het beheren van de nieuwe heidegebieden.
Ooit graasden deze oerkoeien in heel Twente op de heidegronden.
Het ras was al bijna uitgestorven , de laatste exemplaren zijn letterlijk voor het slachthuis weggehaald.
De heidesnikker is een ras dat niet kieskeurig is als het om het voedsel gaat. Ze beschikken over een extra maagkwap waardoor ze in staat zijn ruig voedsel te verteren.

Wij troffen vanmiddag Eric Brinckmann die de komende tijd de gang van zaken bij de heidesnikkers nauwlettend in de gaten wil houden.


“ Het is een oerkoe “ verteld hij. “We weten niet precies hoe ze zullen reageren op wandelaars en fietsers. Bovendien loopt er een stiertje bij de groep die de komende tijd de jonge koetjes moet gaan dekken. Naarmate de stier ouder wordt krijgt hij letterlijk meer ballen. We hopen dat het publiek de waarschuwing op de borden ter harte zal nemen en de nodige afstand zal bewaren “.

Deze koeien horen in Twente thuis en zijn ideaal voor begrazing van natuurgebieden .
De Heidesnikker is de voorvader van onze huidige nederlandse koeienrassen.
Landgoed “ het Lankheet” doet mee aan een fokprogramma om het ras weer op de been te krijgen.
De koe is drachtig en zal in het voorjaar een kalf krijgen en het is de taak van het stiertje om de jonge koeien te bevruchten.

 

deze kleine oerkoetjes zijn al net zo nieuwsgierig als de koe die we gewend zijn. Juist die eigenschap baart de beheerders van het landgoed zorgen.

Kyra en George

Gisteren had ik een fotoshoot met Kyra en het paard waarop zei een half jaar mag rijden omdat ze een prijs gewonnen heeft  paard George een prachtige Tinker.
Mooier kun je het niet hebben als fotograaf.

Ik heb al eerder foto’s gemaakt van Kyra toen ze een paard aan het verzorgen was bij ruitersportcentrum Capriole in Haaksbergen.
Dat waren spontane foto’s , waarvoor ik achteraf toestemming heb gevraagd.
Soms moet je het ijzer smeden als het heet is he…tafereel was zo liefdevol.
Je kunt de foto’s hier zien Kyra in 2015

 

 

De pest in joh…….

Gisteren gingen we opnieuw naar Nijverdal in de hoop nu DE foto te maken van de pestvogels.
En wat denk je…..geen pestvogel te zien😳.
Zelfs geen kleintje.
Jammer jammer heel jammer.
Gelukkig is het heel mooi rond Nijverdal dus reden we vijf minuten verderop naar de Noetselerberg .
Daar zag ik maandag werkelijk honderden kramsvogels foerageren op de vossebessen.
Ik kreeg geen schijn van kans om dat te fotograferen en zo was het gisteren ook.

Vossebessen zover het ook rijkt.

Vossebessen zover het ook rijkt.

 

Vossebessen

Vossebessen

 

Voor wie zich afvraagt wat een kramsvogel is hierbij een foto die ik maandag kon maken op de plek waar toen ook al geen pestvogel op kwam dagen,

Kramsvogel

Kramsvogel

 

Het is stil in onze tuin

Al een paar keer ben ik tevergeefs naar Nijverdal gegaan in een poging de pestvogels nogmaals te fotograferen.
Helaas zonder succes, ze gaven niet thuis.

Herfst is de periode van overvloed.
De vogels kunnen overal hun kostje wel vinden en komen in deze periode nauwelijks in onze tuin.
Daarom doe ik vandaag een greep in mijn archief.

Pimpelmees

Elfen parapluutjes

De laatste tijd ben ik bijna elke dag op zoek naar paddestoelen en stoeltjes.
Hoe kleiner hoe fijner en ik ben gedwongen rustig te lopen.
Het knielen en weer opstaan is best een dingetje dat geef ik toe maar zolang het kan geniet ik er van.
Dit groepje kwam ik tegen tijdens een zoektocht naar rodekoolzwammetjes.
Die heb ik nog niet gevonden maar ” de aanhouder wint”