Natuurpark Granat

Onlangs gingen wij naar natuurpark Granat om het  huilen van  de wolven te beleven.
Iedere zondag om ± 14:15 komt Jos de Bruin, de “Vader” van de wolven Mato en Luna, naar het park om met de wolven te huilen.
Een bijzonder ervaring. Het huilen is tot op grote afstand te horen.
Ik kon niet goed fotograferen vanwege het enorme hek voor het royale verblijf maar met deze foto ben blij.
IMG_1990

de laagste in de rangorde, de omega wolf

Als mens vind je het heel naar om te zien dat er binnen elk wolvenroedel een exemplaar is dat  “de lul ” is.
Het laagste in rang…degene die altijd maar moet afwachten of hij toestemming krijgt om een graantje mee te pikken van de left overs.
In twee roedels heb ik zo.n pineut gezien, beide hadden beten op de rug.

 

IMG_0822.JPG

 

 

 

 

Navraag bij Jos de Bruijn van Wolves Unlimited leert mij dat dit vaak voorkomt bij ” opgesloten ” wolven.
De wolven in de natuurparken leven op een groot gebied maar daar kunnen ze niet uit.
Hoogstwaarschijnlijk is dat toch van invloed.
In het Nationaal Park zijn op twee locaties Tierfreigelände te vinden. Deze Tierfreigelände herbergen verschillende diersoorten die oorspronkelijk in het gebied leefden, waarvan sommigen zoals de wolf en de lynx intussen zijn teruggekeerd. Je wandeld door een prachtig oerbos waarbij je langs de aparte en afgeschermde leefgebieden van wolven, lynxen en bruine beren komt .

De geit en de zeven wolfjes.

Ik heb gisteren een omgekeerd sprookje gezien.
Dit keer niet de wolf en de zeven geitjes maar de geit en de zeven wolfjes.
De geit was uiteraard al overleden toen hij op het wolven terrein verscheen en helaas speelde het in stukken rijten zijn op behoorlijk afstand af maar ik wil jullie de foto,s toch niet onthouden.

De foto,s zijn niet mooi in de zin van ” mooi ” daarvoor kwam ik echt licht te kort maar ik ben het aan de geit verplicht ze hier te laten zien ( knipoog)

 

 

 

En toen ging het zo hard regenen dat wij moesten schuilen echter, toen we een half uur later langs het wolventerrein liepen zagen we nog net 1 van de welpen met de kop van de onfortuinlijke geit lopen.

Ja sprookjes zijn eng.

 

 

Voedsel begraven.

 

Tijdens het observeren en fotograferen van de wolvenwelpen in Anholt zag ik dat de nu 8 weken oude wolfjes al druk oefenen in het begraven van vlees.
Zodra een onderdeurtje iets begraven heeft gaat een volwassen wolf kijken of het goed gedaan is.
Het is werkelijk aandoenlijk zoals de wolfjes al copieren .

 
Intussen zijn de volwassen wolven steeds drukker want het grut durft al behoorlijk op onderzoek uit te gaan en dat vraagt de nodige aandacht.
 
“Waar hangt iedereen uit? En wat doen ze ?”
 
Bovendien moet de ontlasting van dat grut ook opgeruimd worden dus druk,druk,druk.

 

 

 

 

 

 

Opvoeding

 

Het is heel boeiend om de wolven met welpen te observeren.
Als het spul actief is kan ik er eindeloos naar kijken.

 

De kleintjes worden keurig opgevoed zowel door moeder als door hun grote zus.

Zo zag ik dat een van de kleintjes een waarschuwing wegens onbetamelijk gedrag kreeg.

 

 

 

Boos blijven is er bij de volwassen wolven niet bij .
Het stoute welpje wordt  even gecorrigeerd en dan wordt er weer van hem/ haar gehouden.
Veel mensen zouden daarvan nog iets kunnen leren.

 

 

Intussen groeien de kleintjes als kool en leren elke dag.

Over wat ze leren Morgen meer.

 

Wolvenwelpen

 

Deze foto,s maakte ik afgelopen donderdag in  http://Biotoop wildpark Anholter Sweitz.

Zeven wolvenwelpen zorgen daar momenteel voor de nodige aaaaah.s en ohhhhhhh.s .
 
Inmiddels heb ik er heel wat uren gezeten met diverse fotomaatjes.
 
Donderdag hebben we een uur of drie gewacht .
 
Alles was in diepe rust maar je moet alert  blijven want het kan zo maar gebeuren.
 
En ja hoor……
Opeens hoorden moeder zachtjes roepen en daar kwam het hele roedel aan.

 

 


 
 

 
 

 
 

 
 

 
 


 
 

 
 
Het spul speelde een tijdje , moeder gaf wat vast voedsel op en zo plotseling als ze gekomen waren verdwenen ze ook weer tussen de struiken ons achterlatend met een rijk gevoel.
 
 

Wolf

 

Vrijdag heb ik weer een geweldige dag gehad in biothooppark Anholter Schweitz
Natuurlijk hoopte ik de wolven welpen nogmaals te fotograferen maar die lieten zich na 4 uur wachten nog niet zien .
Mensen vragen me weleens hoe houd je dat wachten altijd vol .

Nou het antwoord is simpel.

Je zit daar heerlijk in een bos , de vogels zingen en behalve dat tref je af en toe een natuurliefhebber waar je een leuk gesprek mee hebt, en dan hoop je natuurlijk op een mooi moment .