Uiltjes ringen bij erve Knippert

Bij zorgboerderij Erve Knippert in Haaksbergen zijn deze week jonge steenuiltjes geringd, een hele gebeurtenis voor de deelnemers aan de dagbesteding,

Wij gingen met de uilenwerkgroep mee.

Ton mocht een uiltje vasthouden voor een foto en net op dat moment scheet de kleine even lekker van zich af.

😁😁😁

Daar ben je weer

Of misschien ben je er al die tijd dat ik je gemist heb wel geweest maar net niet op de momenten dat ik je zocht.
Hoe dan ook, ik ben blij je te zien.
Mijn hart maakte een sprongetje ,je zit weer op je oude plek in de bouwval.
Die bouwval zal zijn langste tijd wel gehad hebben, dan ga je op zoek naar een nieuwe hangplek.
Zien we elkaar dan nog?

IMG_0243

IMG_0244

Steenuiltje op maxiformaat

Gisteren was de opening van de fotobiennale Haaksbergen.

Ik heb een serie foto,s gemaakt waar je nog even op moet wachten want de afgelopen week heeft er flink ingehakt dus ik kom daar later mee.

Intussen blik ik even terug op de inrichting van de Foto Biënnale.

Hier  zie je hoe het doek met mijn foto van een steenuil op zijn plaats gehangen wordt.

Steenuil Eveline Lenderink

 

Als je het leuk vind kun je de video van RTV Sternet bekijken,daarin is een stukje gemonteerd van het printen van deuren bij de firma Reclan in Haaksbergen.
Ook het ophangen van het doek met het steenuiltje is gefilmd.

Steenuil bekijkt het eens goed.

Gisteren ben ik weer even naar mijn steenuiltjes – stek geweest.

De jongen zitten nog in de kast maar ik hoop op die manier de ouders een beetje te laten wennen aan het tentje met die vreemde verschijning er in.

En vreemd vinden ze het!

Ze bekijken en bestuderen het geval goed.

Ze denken na over wat ze zien.

Vragen zich af of zoiets wel normaal is

Roepen om hulp van boven.

Om vervolgens over te gaan tot de orde van de dag.

Om de boel niet te verstoren vertrek ik als ik een serie foto,s gemaakt heb maar ik heb het gevoel dat ze niet er onder de indruk zijn van mijn aanwezigheid.

Mest – quotum

Ik heb toestemming van boer Richard ( die overigens  geen boer is maar een boerderij bewoond ) om op het erf de steenuilen fotograferen.

Dus toog ik onlangs derwaarts, waar ik me met hulp van Richard met tentje en camera een weiland in werkte , de toestromende nieuwsgierige ezels ontweek , met mijn gehele uitrusting door een volgend hek kroop om mij te installeren in een weitje met uitzicht op de uilenkast .

alles onder het toeziend oog van de ezels.

Ziezo! Ik zat!

Ik scande de omgeving en zag diverse plekken waarvan ik vermoede dat de uiltjes er regelmatig zitten, Wat ik dan vervolgens doe is goed opletten op subtiele veranderingen want steenuiltjes zijn niet alleen klein maar ze zitten er ook altijd opeens , plotseling en onverwacht .

Zo ging het een kleine anderhalf uur.

Inmiddels was het wel flink afgekoeld en ik weet niet hoe het bij jou werkt maar bij mij werkt dat altijd op mijn blaas.

Eerst was ik nog in de ontkennende fase want verdorie ik had nog geen uil gezien en je zult altijd zien dat ze net aanvaarden dat er een tentje staat en komen voeren als ik er uit kruip.

Maar nee, er was geen ontkennen meer aan.

Ik moest en nodig ook !

Vastberaden besloot ik mijn tentje niet te verlaten dus het moest intendig gebeuren.

Nu is zo.n tentje klein, smal en laag.

Opstaan gaat prima als je de kap opslaat maar dat is nou net wat niet kon.

Wat mot dat mot dus mijzelf in allerlei bochten wringend zag ik kans om te gaan staan.

Weliswaar stond ik in een haakse hoek maar ik stond.

De broek laten zakken was niet al te lastig .

” zucht….he he……..tjonge jonge” Wat een opluchting!

Nu moest de hele operatie omgekeerd uitgevoerd worden .

Broek staand in de haakse hoek optrekken en een kleine draai maken om in het stoeltje te ploffen.

Ik zat weer….pakte de camera op , keek recht vooruit en ja hoor , daar zat een uiltje met prooi en al doordringend naar me te kijken.

Ik zag aan zijn ogen dat ik iets had gedaan dat niet mocht.

Zou het zijn taak zijn de mestquota in de gaten te houden?

steenuil met prooi

ree en steenuiltjes

De regen van de afgelopen dagen maakte het niet aantrekkelijk om er op uit te gaan en overdag was het voor mij te warm.

Toch heb ik in de avond – uurtjes een poging gewaagt om de grauwe klauwier te fotograferen.

Jammer maar de klauwier kwam niet opdagen en dan is het heel fijn dat een ree je avond komt goed maken.

Plotseling kwam hij uit het struikgewas scharrelen en kon ik  hem hem een tijdje observeren.

Helaas kwam hij niet het weiland inlopen en blijft het wat foto,s betreft dus bij een paar …….

Tja…wat zal ik zeggen….ik noem het foto souvenirs.

 


 

Natuurlijk wil je thuiskomen met een paar fraaie opnamen maar  de beleving  is vaak nog mooier.

Die zelfde avond zag ik ook twee schuilende steenuiltjes in een bouwvallige schuur.

Ze waren lastig te fotograferen , mede door de regen  en ik weet dan ook niet wat ik van  de foto,s moet denken dus heb ik ze op een uilen – forum geplaatst en tot mijn verrassing kreeg ik meer dan 120 likes.

Ik heb de foto,s in zwart wit gezet om ze wat rustiger te maken.