Hubertus heeft ons weer verwonderd

Samen met fotomaat Gert was ik weer een dag op de Hoge Veluwe.
We hebben op het eind van de middag weer kunnen genieten van het bijzondere hert Hubertus dat alle harten van natuurliefhebbers die de hoge Veluwe bezoeken heeft gestolen.


Miranda en Cor, het was leuk om jullie te ontmoeten.
Hartelijke groet en wie weet tot ziens.

Hubertus

Vorig jaar heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Hubertus. Hubertus is een jong edelhert met een enorm gewei ( 22 ender ) dat aller harten steelt op de Hoge Veluwe.
Hij is bepaald niet schuw en daarom een dankbaar object om te fotograferen.
Dinsdag ging ik met foto vriend Gert op pad in de hoop dat we hem konden vinden en het geluk was met ons. Na een paar uur zagen we hem .
Zijn gewei zal nog een paar weken door groeien maar het is nu al enorm.,

Bronst

De vijfde dag op de wildbaan en het verveeld nog altijd niet.
Het is waarschijnlijk net zoiets als vissen ( ik doe er een gooi naar hoor want ik heb nog nooit gevist ) je zit te wachten en te hopen op de grootste vis en als je die aan de haak slaat is je hele dag goed.
Die grootse vis kan morgen aan je hengel komen immers, je mooiste foto moet je altijd nog maken, dus stap je weer in de auto met je boterhammen om niets te missen.
Intussen geniet ik van de onverwachte ontmoetingen met oude bekenden uit het natuurfotografen wereldje en maak je links en recht kennis met andere verslaafden.
Want verslavend is het!

Maandag 16 september
We zijn al voor 12 uur op de Wildbaan en installeren onze camera.s op ons dooie akkertje.
In het bos gaat het weer enorm te keer. We horen zeker drie geweidragers burlen en tussen de bomen door zien we weer een hoop heen en weer ge-ren.
Zo af en toe knallen de geweien .
Een van de bokken komt al een modderbad nemen in de zoel. Lekker fris!
De mannetjes gebruikende zoel in het terrein, die ze met urine en sperma besprenkelen (zoelbaden). Hierin wentelen ze zich. Met het laagje modder dat zo op hun huid ontstaat, imponeren ze de vrouwtjes.

Tegen 17.00 uur verschijnt een machtige geweidrager met zijn harem. Hij geeft een hele show weg om ons allemaal duidelijk te maken wie hier de baas is.
De hele dag is weer goed!

 

wapengekletter op de Wildbaan

Zondag om twaalf uur zaten wij weer op de wildbaan.
Urenlang hoorden wij het burlen diep in het bos.
Af en toe kletterden de geweien tegen elkaar en wij luisterden vol ontzag.
Daar werd een zware strijd gestreden.
Eindelijk liet een van de rammen zich zien .
dsc_9614

Uiteraard heb ik veel meer foto,s maar ik vertrek zo weer naar de Veluwe , de rest komt later.

En dan is het zo ver! Bronst op de veluwe.

We waren alweer vroeg aanwezig op de wildbaan want nu het wat koeler is verwachten we actie .
Meteen merkten we al een verschil in de stemming toen de eerste hindes met hun kalveren verschenen.
Er hing een gespannen sfeer.
Dit kalf lijk me te vragen ” mevrouw, weet U wat er opeens gaande is? het is hier gekkenwerk”

 

En gelijk had hij/zij .
Verderop in het bos hoorden we het burlen en af en toe zagen we een paar rammen rennen.
Eerst verscheen Zorro op het open veld en kort daarna Hubertus.
Mijn hemel….zonder enige waarschuwing vielen ze elkaar in de geweien.

De hindes vlogen alle kanten op en het gekletter was niet van de lucht

 

 

 

Fotovriend Gert heeft alles gefilmd en er een prachtige slowmotionfilm

 

Wachten tot je een ons weegt

Wat zou ik slank zijn als dat zou kunnen.
Ik wacht vaak uren ! Neem afgelopen donderdag.
Om half drie waren wij ( fotomaten Roy en Gert en ik ) op de hoge Veluwe .
We waren er nu voor de derde keer in een paar weken, natuurlijk voor de herten maar ook om een zwijn te schieten.
Bovenaan mijn fotolijst lijst prijkt immers al lange tijd het zwijn.
Niet helemaal zo hoog al destijds de Groene specht maar hoog!

Deze keer leek het helemaal voor niets te zijn.
Geen hert,geen zwijn niks nakkes de nada.
Tegen kwart over zeven werd onze moeite eindelijk beloond , we zagen niet alleen herten, we hoorden ze ook burlen.

kippevelmomentje

En toen nadat de zon bijna achter ons was onder gegaan en wij een half uur hadden kunnen genieten van de herten( we zaten alweer in de auto ) zagen we opeens een hele rotte .
Adem in…raam open, camera naar buiten.
Mensen wat een geluk .

Opeens ben je het wachten vergeten , ik voelde zelfs mijn lichtelijk aangebrande nek niet meer.

ter aanvulling :

Wilde zwijnen leven in groepen, ook wel rotte genoemd, tot wel dertig dieren. Een rotte bestaat uit een aantal vrouwtjes en hun jongen van het eerste en het tweede jaar. Mannetjes leven vanaf hun derde levensjaar alleen. In de rotte geldt een duidelijke rangorde waarbij de mannelijke dieren helemaal onderaan de ladder staan.

op de wildbaan

Nog maar weer een paar foto,s van de edelherten vandaag als vervolg op EDELHERTEN
Het plaatshert, een spitser en hindes met een jong en een ranke hinde in de paarse heide,  je komt ogen te kort.
Donderdag ga ik weer want ik wil er niks van missen.

 

IMG_2020

IMG_2021

IMG_2022

 

 

 

 

 

Twee dames die ruzie maken

Tijdens ons bezoek aan ” de Wildbaan ” zag ik dat twee hindes niet elkaars beste vriendin waren.
Er waren telkens strubbelingen tussen die twee.
Helaas miste ik een prachtig moment waarop ze beide op de achterpoten gingen en elkaar met de voorpoten probeerden te raken.

En nog maar een paar beelden .

 

edelherten

Donderdag ben ik weer met mijn fotomaten Gert en Roy naar de wildbaan gegaan.
We werden getrakteerd op een prachtig schouwspel.
Het is heel goed te begrijpen dat er zo veel mensen gaan kijken want het is een prachtige gebeurtenis.
Naast ons stonden mensen uit Friesland,Limburg en Duitsland , men komt van heinde en verre om te genieten van de prachtige kleuren  in afwachting van de bronst.
Daar hebben wij overigens nog  geen spoor van gezien  dus gaan we over een week nogmaals.

IMG_2021

IMG_2012

IMG_2020

IMG_2011

Op de wildbaan

Onlangs gingen we naar de Hoge Veluwe.
Om een redelijke kans te maken om edelherten te zien zijn we naar de wildbaan gegaan.
We waren ter plaatse om 15.30 uur maar pas tegen 18.30 kwamen er edelherten .
En zoals altijd is het wachten dan weer de moeite waard.
De adrenaline stijgt als je dit moois kunt observeren.
De laatste foto is heel bijzonder.
Een hinde snuffelt aan een roodborsttapuit.

 

IMG_2009

IMG_2010

IMG_2012