het gevolg van loslopende honden in natuurgebieden

Hennie ter Hogt woont aan de rand van het Haaksbergerveen waar hij een hertenkamp heeft.Hij verloor verschillende keren herten ten gevolge van loslopende honden .
Sternet (Ton en ik) zocht hem op om hem daarover te interviewen in de hoop dat mensen gaan beseffen wat een hond ( wild is snel opgeschrikt en bang ) voor schade kan aanrichten .

Alle honden hebben een jachtinstinct. Als een hond ‘wild’ ruikt, wordt dat instinct geprikkeld en wil de hond het dier dat hij ruikt opsporen. Bijna alle dieren in de natuur zijn bang voor honden. Ook voor honden die ‘niets doen’. Komt een hond te dicht in de buurt, dan schrikken de dieren op en vluchten weg.
Herten, reeën, wilde zwijnen, hazen, dassen en andere zoogdieren, raken snel in paniek van honden. Ze slaan op de vlucht wanneer ze zich bedreigd voelen door een honden. Soms lopen ze zich letterlijk dood op wegen of tegen prikkeldraad. Daarbij worden er jaarlijks meerdere reeën en andere dieren verwond of doodgebeten door jagende honden.

Bluey en McGee

Verscholen in een bos in Buurse wonen  Bluey en McGee , twee aandoenlijke australian sheperds.
Wij, Yoanique en ik , mochten ze lenen voor een fotoshoot.
Aan de fotoshoot ging een goed gesprek vooraf.

Een fotoshoot!
De hondjes waren er even door in de war.

Hoewel ze een warme band met Yoanique hebben vonden ze de fotograaf toch interessanter 😄.

Heerlijk is dat , van fotoshoots weten ze niets.
Ze hebben meer verstand van voetbal.

een vos in het Assinkbos

Terwijl ik gisteren al kruipend over de grond met mijn macrolens in de weer was zag ik uit mijn ooghoek twee schitterende vossen naderen.
Echt?
ja echt !…ze kwamen regelrecht op me af en wilden wel een knuffel.

Nu we elkaar toch troffen wilden ze ook wel even poseren.

 

 


De Shiba is een rashond afkomstig uit Japan, valt onder de kleine rassen (schofthoogte reu 40 cm, teef 37 cm, met een tolerantie van 1,5 cm) en behoort tot de keesachtigen en oertypen (voorheen kees- en poolhonden). Uit recent DNA-onderzoek blijkt dat dit ras teruggaat tot de 3e eeuw v.Chr.[1] De Shiba heeft een echt oosters uiterlijk: een brede schedel, dikke wangen, kleine driehoekige ogen die een beetje schuin staan en donker van kleur zijn, en de oren zijn driehoekig en rechtopstaand.

De Shiba maakt een statige indruk, beschikt over veel zelfvertrouwen en straalt dat ook uit. Door zijn nieuwsgierigheid ontgaat hem niets. Hij is trouw (maar lijkt af en toe onafhankelijk), vriendelijk, waaks, blaft niet overdreven veel, maar slaat aan wanneer het nodig is. De Shiba is zeker geschikt als huishond. Van nature is het een jachthond op klein wild, vooral vogels worden rechtstandig omhoogspringend uit de lucht geplukt.