Jong leven bij de edelherten.

Hoewel het nog warm was ( te warm eigenlijk ) ben ik dinsdag toch weer op pad gegaan.
Samen met fotomaatje Edith heb ik weer verscholen gezeten.
We hebben een fikse wandeling gemaakt en ik ga nu serieus overwegen om een karretje aan te schaffen waarop ik mijn spullen gemakkelijk kan vervoeren.Op de site van Han Bouwmeester zie ik een transport karretje maar ik vraag me af of het niet goedkoper kan dus ik kijk nog even om me heen.
Een beetje erg moe hebben we aansluitend een groot glas radler gedronken .
Maar mensen wat hebben we weer genoten.
De groep edelherten vond het maar niks dat wij door het bos slopen en hielden ons scherp in de gaten.
Niet veel later verdwenen ze uit het zicht maar toen had ik mijn plaatjes geschoten.

IMG_2463

 

IMG_2462

 

 

 

 

Advertenties

Voedsel begraven.

 

Tijdens het observeren en fotograferen van de wolvenwelpen in Anholt zag ik dat de nu 8 weken oude wolfjes al druk oefenen in het begraven van vlees.
Zodra een onderdeurtje iets begraven heeft gaat een volwassen wolf kijken of het goed gedaan is.
Het is werkelijk aandoenlijk zoals de wolfjes al copieren .

 
Intussen zijn de volwassen wolven steeds drukker want het grut durft al behoorlijk op onderzoek uit te gaan en dat vraagt de nodige aandacht.
 
“Waar hangt iedereen uit? En wat doen ze ?”
 
Bovendien moet de ontlasting van dat grut ook opgeruimd worden dus druk,druk,druk.

 

 

 

 

 

 

Wolfjes

 

Omdat ik er niet over uit gepraat raak laat ik nog een paar foto,s van de wolvenwelpen zien .
Ze gunden ons niet al te veel gelegenheid om te fotograferen maar een kinderhand is gauw gevuld, we waren dolgelukkig.
 
Fotomaat Gert heeft die dag gefilmd en dat wil ik jullie niet onthouden.
 
Ik weet niet wat mooier is, de welpen of onze reacties.
Ik raad je aan om even te luisteren.

 

 

 

 

 

 

Wolvenwelpen

 

Deze foto,s maakte ik afgelopen donderdag in  http://Biotoop wildpark Anholter Sweitz.

Zeven wolvenwelpen zorgen daar momenteel voor de nodige aaaaah.s en ohhhhhhh.s .
 
Inmiddels heb ik er heel wat uren gezeten met diverse fotomaatjes.
 
Donderdag hebben we een uur of drie gewacht .
 
Alles was in diepe rust maar je moet alert  blijven want het kan zo maar gebeuren.
 
En ja hoor……
Opeens hoorden moeder zachtjes roepen en daar kwam het hele roedel aan.

 

 


 
 

 
 

 
 

 
 

 
 


 
 

 
 
Het spul speelde een tijdje , moeder gaf wat vast voedsel op en zo plotseling als ze gekomen waren verdwenen ze ook weer tussen de struiken ons achterlatend met een rijk gevoel.
 
 

Wolf

 

Vrijdag heb ik weer een geweldige dag gehad in biothooppark Anholter Schweitz
Natuurlijk hoopte ik de wolven welpen nogmaals te fotograferen maar die lieten zich na 4 uur wachten nog niet zien .
Mensen vragen me weleens hoe houd je dat wachten altijd vol .

Nou het antwoord is simpel.

Je zit daar heerlijk in een bos , de vogels zingen en behalve dat tref je af en toe een natuurliefhebber waar je een leuk gesprek mee hebt, en dan hoop je natuurlijk op een mooi moment .

 

 

Moeder Kyra met 1 van de welpen

Gisteren ging ik met Foto maten Gert, Edith en Roy opnieuw naar Biotooppark Anholter Schweiz om ons geluk te beproeven.

Wolvenmoeder Kyra en vader Ceasar hebben maar liefst 7 welpen op de wereld gezet en onlangs hebben de welpen zich voor het eerst laten zien.

Na een eerste poging waarbij we de welpen niet te zien kregen ging het dit keer veel beter.

Al na twee uur wachten ging moeder met de welpen slepen en kregen wij de gelegenheid om foto,s te maken.

voor de fotografen onder ons:
Voor het eerst sinds ik over de Nikon 750 beschik heb ik wat ruis moeten weg poetsen want het stuk bos waar we Kyra met de welpen aantroffen is behoorlijk donker .

Deze foto kun je bestellen. klik daarvoor op de kleine afbeelding


Als je ooit in de gelegenheid bent om dit natuurpark te bezoeken doe het dan.
Het is er in alle seizoen heerlijk vertoeven.
De rust, de gemoedelijkheid en niet in de laatste plaats de dieren , het is er fantastisch, zeker voor fotografen.

Vosje

 

Gisteren ging ik met Fotomaat Roy op wolvenjacht of liever gezegd op wolvenwelpen jacht.
Geen welp gezien, geen oortje, geen staartje niks , nakkes, de nada.
Evengoed hadden we een heerlijke dag!
De wangen gloeien weer, de benen doen weer pijn en de bijvangst is fijn.

 

Mooi in dekking lag dit prachtige rode vosje.

Je kunt het slechter treffen😄😄😄.

 

 

Voor de welpen ga ik gewoon nog een terug.

Ik wil, ik wil en ik zal ze zien!
Zeven jonge wolven geboren in Biotooppark Anholter Schweitz

 

Wilde katten

Een bezoek aan biotoop park Anholter Sweiz is altijd een feestje.
Afgelopen zaterdag gingen wij er met kleindochter Laure naar toe.
Een dagje alleen met Opa en Oma is een echte prinsessen dag.
Voor het gemak had ik alleen de kleine camera meegenomen .
Toen we bij het terrein van de wilde katten kwamen was hoofd dierverzorger Maik Elbers net aan een voeder ronde begonnen en mocht ik weer even in het verblijf.
Dat is een gelegenheid die ik niet voorbij kon laten gaan.
De katten waren gefixeerd op het voedsel  dat  leverde mooie  portretten op.

 

Even vergat ik dat de dag voor Laure was tot ze heel geduldig vroeg ” oma zullen we verder gaan ? ”