Op pad met Jelmer



Het zat al een tijdje in de pen en vandaag was het zover, Jelmer nam mij mee naar een drietal plekken in Duitsland (niet ver van Haaksbergen ) waar nog prachtige wilde planten voorkomen.
We waren o.a.in een bos dat al driehonderd jaar in eigendom is van dezelfde familie die er veel aan gelegen is de natuur te behouden.
Niet dat daar geen schade is want gif dat op de nabij gelegen landerijen gespoten wordt bereik uiteindelijk ook het bos maar er zijn soorten te vinden die je in Nederland vrijwel niet of helemaal niet meer ziet.

Als eerste stuiten we op een veld gele lamium. ( dovenetel)

Vervolgens liepen we op een pad waar Salomonszegel bloeide.

Wordt vervolg.

Advertenties

Moddergat

Op Koningsdag gingen wij traditie getrouw Ā met vrienden Hans en Vera een tripje maken.

Dit keer gingen we naar Moddergat. Op internet zag ik dat er een cafe is dus dat zat wel goedšŸ˜œ.
Hoewel het weer niet al te fraai leek bij vertrek toen we daar aankwamen was het prachtig weer.
We hadden een schitterend uitzicht.
Lola dook meteen de eerste de beste plas inšŸ˜.

 

 

 

 

Wordt vervolgt.

Zeehond met prooi

 

Lola logeert al bijna twee weken bij ons omdat haar andere roedel vakantie viert.

Ze heeft ons in de tuin geholpen šŸ˜«šŸ˜«šŸ˜« , is een paar keer mee gegaan op reportage en ze heeft een paar uitstapjes met ons gemaakt.

Zo ging ze ook mee naar Urk. Braaf liep ze met ons door de steegjes en de haven , zat lief onder de tafel in een restaurant maar toen ze het IJsselmeer zag begon voor haar het feest pas echt.

B77CF9D5-425E-436E-8F5F-9CE93C57E37D.jpeg

 

 

Urker visserstrui

Wij waren een middag op Urk waar we bij aankomst op een vriendelijke jongeman stuiten die rondleidingen verzorgt in het dorp.
Ik spotte hem op een geweldig moment .
Hij checkte zijn telefoon en ontdekte dat hij een half uur te vroeg was voor zijn afspraak.

We kwamen aan de praat en hij gaf ons diverse tips voor onze middag.
Ook vertelde hij over zijn origine visserstrui die door zijn Oma voor hem gebreid is.
Oma heeft er een jaar over gedaan. ( applaus voor Oma )

Wil je heden ten dage een dergelijk handgebreid exemplaar kopen dan betaal je minstens 200 euro.

Het motief in het midden is het alziend oog. Tussen de kabels de Jacobsladder.

Urker vissers zijn net als vissers uit andere plaatsen te herkennen aan hun trui.
De motieven voor de truien waren namelijk plaatselijk bepaald. Soms was de herkomst van een trui zelfs te herleiden tot een bepaalde familie uit een bepaalde plaats. Een belangrijkĀ  voordeel daarvan voor vissersfamilies was het feit dat verdronken vissers aan de hand van het motief van hun trui te identificeren waren.
De truien op UrkĀ  hebben middenvoor de bloemen of Godsogen, aan de zijkanten puntje of vlaggetjes en daartussenin een dubbele kabelslag. De trui werd met 4 naalden rond gebreid, is meestal korenblauw en in de rouw zwart.

Stiens

Met koningsdag waren wij heel even in Stiens ( Ā Friesland).
Veel te kort, veel te kort….
Ach wat had ik daar graag wat meer tijd besteed maar wij waren in niet fotograferend gezelschap en dat valt dan niet mee.

Prachtig staat de Vituskerk in het centrum van Stiens omringt door 200 jaar oude bomen. Op Wikipedia zag ik dat het er maar liefst 120 zijn.
Wat een plaatje, zeker nu met het fris groene blad aan de bomen.

Vanaf ons tafeltje in het grand cafe ontwaarde ik een hele groep daslook, kauwtjes waren druk in de weer met hun nesten in de boomholtes en toen hield ik het niet langer uit.

Heel snel heb ik wat foto,s gemaakt.

Vergeet de romantiek

 

Woensdagmorgen ben ik weer even gaan kijken of de flamingo’s er nog zijn. En ja, er staan er nu minder maar ze zijn er nog.

Je zou er bijna een romantisch gevoel bij krijgen….de flamingo,s zo mooi roze in het ochtendlicht.

Maar ondertussen hebben Pa en Ma gans de grootse moeite om het vege lijfje van hun kroost Ā te redden.

Bekvechtende flamingo.s

In Zwilbrock net over de grens zo.n tien kilometer vanaf het Haaksberger veen broeden de flamingo,s al jaren. Het fotograferen is daar altijd heel lastig vanwege de grote afstand. Ze broeden op een eiland en komen zelden dichtbij .

Dat ze nu weer even in het veen staan is dus een echt buitenkansje.