Een foto van bakker Lammers

Mensen vragen mij wel eens , Eveline Hoe krijg je al die mensen die je fotografeert toch zover dat ze poseren?
Nou, daar zet ik mijn natuurlijk charme bij in natuurlijk.( knipoog)
Afgelopen zondag waren we bij de Haarmuhle, net over de grens bij Buurse, om een concert te filmen en te fotograferen toen mijn oog op bakker Martin Lammers viel.
Op de achtergrond hoor je het koor en zo af en toe ook cameraman Ton.

En dit is het geworden.

martin lammers 2

Pinksterbruidjes in Borne

Ieder jaar op eerste Pinksterdag is het weer zover. Dan wordt de oude traditie van de Pinksterbruidjes in Borne voortgezet.
Vroeger gebeurde dit kleinschalig, de laatste jaren wordt het groots aangepakt door de Folkloregroep Borne met
hulp van scoutinggroep St. Stephanus-Martina.
Ik ging met Ton mee die een reportage maakte voor RTV Borne.
Al direct kon ik een prachtig “ROSA” fotograferen

_DSC2278 - 2017-06-04 at 10-00-07
Later op het Dorsetplein had ik moeite om haar tussen 133 andere bruidjes terug te vinden.
_DSC2564 - 2017-06-04 at 13-09-38

Elke groep van tien tot vijftien in het wit geklede meisjes heeft in haar midden één meisje in een met kant versierde lange jurk en bloempjes in haar haar. Dit meisje is de ‘Rosa’ van de groep. Zij loopt vooraan onder een boog die versierd is met groene takken en gekleurde bloemen.

Onderweg zingt de groep:
“Daar komen de mooie Pinksterbruidjes aan,
ze zijn zo heel mooi aangedaan,
geef wat, hou wat,
volgend jaar is er weer wat.”pinksterbruidejs

De laatste motor-rit van Ton.

Eenendertig jaar geleden organiseerde inkoopcombinatie Intres ( Topkring ) een motorrit voor de leden.
Helaas bleef het bij 1 keer , dat was voor Ton reden om de organisatie op te pakken.
Ieder jaar zette hij een tocht uit en elk jaar waren er weer enthousiaste deelnemers in wisselende samenstelling.
Nu Ton vanwege artrose niet meer kan rijden heeft een groep rijders gemeend om in stijl afscheid te nemen.
Zoals altijd hebben de mannen een kamer geboekt bij Hotel Bruggert in Haaksbergen waar we gezamenlijk het avondeten hebben gebruikt om de volgende dag na het ontbijt te gaan toeren.
Dit keer ging Ton bij wel iemand achterop want het is het laatste jaar erg hard gegaan ,motorrijden is nu veel te pijnlijk.
Het was geweldig weer , de tocht voerde door Twente en Duitsland in voorjaarssfeer om te eindigen bij Florilympha in de Lutte.
Motorvriend Kees heeft een portret gemaakt van Ton die ze op t-shirts hebben laten drukken.
Iedereen droeg zo.n shirt.

 

Na een prachtige dag een een heerlijke lunch was het tijd om afscheid te nemen.

 

 

Het deed wel even pijn maar gelukkig heeft Ton een nieuwe carrière in het vooruitzicht als cameraman bij rtv Sternet, de plaatselijke omroep.

 

neef Hans en zijn paardje

Stel je voor dat er zoiets als reïncarnatie zou bestaan dan denk ik dat ik na mijn dood  wel terug zou willen komen als het paardje van neef Hans.
Zo vaak we daar komen is Hans bezig met zijn paarden.

Kijk nou eens wat een liefde er uit deze foto’s straalt.

Liefde en trots.

Bezoek of geen bezoek Hans moet zijn paardje even laten trainen.
Let vooral even op de familie die op de achtergrond staat mee te genieten.Loeske, de Shetlander, is Nederlands reservekampioen vaardigheid .

Overigens heb ik deze serie foto’s gemaakt met een macrolens.

Een bijzondere ontmoeting .

In april waren wij in Frankrijk ( Anduze ) .

We hadden een heerlijke BenB Les Montades waar we echt in de watten gelegd zijn.

Raimond en Marieke de eigenaren van de BenB tipten ons op een dag dat er ” ergens” in de bergen een prachtig blauw wrak van een jaren vijftig auto ligt.

Dat wilde ik uiteraard graag fotograferen dus wij gingen op weg.

Precies zoals ons beschreven was leek het of we echt nergens uit zouden komen.
Nadat we bijna klem zaten in een smal straatje in een bergdorp waarvan mij de naam ontschoten is reden we via een brug over een rivier hoog de bergen in.

Eerst passeerden we nog wat huizen op de bergweg die steeds onmogelijker werd maar na verloop van tijd zagen we echt niets meer wat ook maar enigszins leek op  de bewoonde wereld.

Maar we reden moedig verder en  we waren er allang van overtuigd dat we fout zaten toen we bij een huis kwamen.
De weg was daar zo smal dat we de auto parkeerden en ik stapte uit om poolshoogte te gaan nemen.
Overal lag rommel de vuilniswagen kan er duidelijk niet komen.

Op de weg lagen een stuk of wat tamelijk verwaarloosde honden, ik hoorde kakelende kippen en een deur opengaan.

Een smoezelig kordaat vrouwtje kwam naar mij toe en stak meteen van wal.

Ik spreek geen frans, dat maakte ik haar duidelijk zonder succes.

Achteraf vermoed ik dat ze zo blij was dat er eindelijk iemand op haar pad kwam waar ze tegenaan kon praten dat het voor haar niets uitmaakte of ik haar verstond of niet.

Ze ratelde aan 1 stuk door en rook niet fris.

Nu spreek ik geen frans maar ik kon toch tamelijk veel van begrijpen van wat mevrouw vertelde.

Ze is geboren in dit huis, heeft er haar hele leven gewoond.

81 jaar en haar man is een paar jaar geleden plotseling overleden.

“Très triste”

Ze houd behalve kippen ook ganzen en ratel, ratel……

Na een half uurtje vonden wij het welletjes en ging ik nadat ik een foto van mevrouw had gemaakt in de auto zitten.

Nou dat gaf niks, mevrouw leunde in het portier en vertelde in razend tempo verder.

ratel ratel…..

Ik maakte nog een foto en ook dat maakte geen indruk.

Ton begon de auto richting bergaf te bewegen en mevrouw bewoog mee.

ratel ratel

Over de hond die een lelijke wond had ratel ratel

Over dat het leven niet makkelijk was alleen op de berg en over het kinderloos gebleven huwelijk.

Even dacht ik dat ik er nooit meer weg zou komen maar gelukkig weet Ton van aanpakken.

Wuivend vertrokken wij weer naar de bewoonde wereld.

Geen blauw autowrak gezien maar heel wat wijzer.

Uiteindelijk bleek dat we voorbij het huis hadden moeten rijden waar we dan het zo gewenste wrak hadden kunnen fotograferen.

 

 

 

 

Een zwevend portret van countryzanger Ben Steneker

Country zanger Ben Steneker (81) uit Buurse ontvangt binnenkort de ” living Legend award” op het National old time music festival in Lemars USA.

 

Een levende legende , zo mag Ben zeker genoemd worden.

Juist om die reden vond ik dat zijn portret niet mocht ontbreken in de portrettengalerij die onderdeel is van de Fotobienale Haaksbergen 2016.

Met zijn 81 jaar treedt hij nog heel regelmatig op ,vaak samen met zijn dochter Carmen maar ook solo.

Binnenkort reist hij weer af naar de USA om zijn award in ontvangst te nemen en hij zal tijdens het festival elke dag optreden .

Het National old time music festival  heeft ieder jaar ca. 3000 bezoekers per dag  in totaal kwamen er in voorgaande jaren zo’n 20 tot 30.000 bezoekers tijdens die hele week van het Festival.

Deze foto is momenteel als zwevend portret te zien bij de Bergingsvijver in Haaksbergen in de portrettengalerij .

IMG_2271

Voedsel begraven.

 

Tijdens het observeren en fotograferen van de wolvenwelpen in Anholt zag ik dat de nu 8 weken oude wolfjes al druk oefenen in het begraven van vlees.
Zodra een onderdeurtje iets begraven heeft gaat een volwassen wolf kijken of het goed gedaan is.
Het is werkelijk aandoenlijk zoals de wolfjes al copieren .

 
Intussen zijn de volwassen wolven steeds drukker want het grut durft al behoorlijk op onderzoek uit te gaan en dat vraagt de nodige aandacht.
 
“Waar hangt iedereen uit? En wat doen ze ?”
 
Bovendien moet de ontlasting van dat grut ook opgeruimd worden dus druk,druk,druk.

 

 

 

 

 

 

Wolfjes

 

Omdat ik er niet over uit gepraat raak laat ik nog een paar foto,s van de wolvenwelpen zien .
Ze gunden ons niet al te veel gelegenheid om te fotograferen maar een kinderhand is gauw gevuld, we waren dolgelukkig.
 
Fotomaat Gert heeft die dag gefilmd en dat wil ik jullie niet onthouden.
 
Ik weet niet wat mooier is, de welpen of onze reacties.
Ik raad je aan om even te luisteren.

 

 

 

 

 

 

Wolvenwelpen

 

Deze foto,s maakte ik afgelopen donderdag in  http://Biotoop wildpark Anholter Sweitz.

Zeven wolvenwelpen zorgen daar momenteel voor de nodige aaaaah.s en ohhhhhhh.s .
 
Inmiddels heb ik er heel wat uren gezeten met diverse fotomaatjes.
 
Donderdag hebben we een uur of drie gewacht .
 
Alles was in diepe rust maar je moet alert  blijven want het kan zo maar gebeuren.
 
En ja hoor……
Opeens hoorden moeder zachtjes roepen en daar kwam het hele roedel aan.

 

 


 
 

 
 

 
 

 
 

 
 


 
 

 
 
Het spul speelde een tijdje , moeder gaf wat vast voedsel op en zo plotseling als ze gekomen waren verdwenen ze ook weer tussen de struiken ons achterlatend met een rijk gevoel.
 
 

Thirteen Weeks ( akoestische band )

 

Onlangs heb ik een fotoshoot gedaan met de leden van de band ” Thirteen Weeks ”

Vaste bezoekers zullen onze dochter Judith herkennen, de zangeres van de band.

de nieuwe website staat nu online : 
http://www.thirteenweeks.nl
 

IMG_2004.JPG

Thirteen Weeks

 

Onze dochter Judith heeft op muzikaal gebied al veel ondernomen.

 

Ooit begon ze bij de toneelgroep ” de Verstrooiers ” in de rol van Anne Page in de musical ” de vrolijke vrouwtjes van Windsors ” waarna nog vele rollen volgden .

 

Ook was ze actief als zingende ober en ze treed af en toe op bij huwelijken e.d.

 

Momenteel speelt ze al weer jaren bij  de muziek  theatergroep Amuse  maar sinds kort is ze ook zangeres bij de band. Thirteen weeks .

 

Afgelopen week had ik een fotoshoot met de band .

Dit vind ik zelf een van de leukste foto,s.