Krönnenzommer

 
Prachtig gedicht over de laatste zomerse dagen in de herfst. Het gedicht is gemaakt in 1937 door Johanna van Buren .
 
Ook voor wie geen Twents spreekt is het met enige moeite goed leesbaar.
 
 
Krönnenzommer, teumt nog effen,
Oewen glaans is oons zoo leef.
’t Leste bettien, det oons van
de Grote wealde oaverbleef.
 
Krönnenzommer, gauw kump ’t scheiden,
Van den riekdom en dén fleur
Noew goa-w nog zoo ingelukkig
Oewe lichte daege deur.
 
Nog siert volop ’t greun de beume,
Al is ’t eerste mooi vergoan.
Wegend’ weer hef eankelt ene ’t
Kleurenkleed al an edoan.
 
Nog bleuit dahlia’s en rozen
Met nen fellen, laeten glood,
Iiesterkrallen, rozenwepen
Hangt as hete droppels blood.
 
Nog geet zunne oaver ’n akker
En oons warm de rugge langs,
Löt oons achterumme zeen en
Maakt weer wakker ’n oald verlangs.
 
Krönnenzommer, net of harfstied
Ginder oew te wenken steet.
Krönnenzommer, teumt nog effen,
Nog neet hengoan, toe, nog neet.

 
okt. 1937.
Johanna van Buren

 

image

Foto. Eveline Lenderink

20 gedachten over “Krönnenzommer

  1. Nazomer… het stond er gelukkig bij. Heel mooi. gevoelvol gedicht.
    Nog goed te lezen voor een westerling ook.
    Het Twents geeft aan dit gedicht een warme klankkleur die mooi correspondeert met het rood van jouw foto.
    Pracht combinatie.

    Liked by 1 persoon

zeg het maar.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s